Misschien had je het al door, maar storytelling is hotter dan hot. Want verhalen beklijven, bij jong en oud. Kijk naar sprookjes, of de bijbel. Een herontdekte, eeuwenoude techniek eigenlijk. En hoewel communicatieadviseurs flink met het buzzword ‘storytelling’ strooien, is het aan journalisten en tekstschrijvers om verhalen te vangen en ze ook verhalend op te schrijven.
En da’s niet zo makkelijk. Maar wel leuk.
Om te beginnen bevat een verhaal altijd ‘narratieve’ elementen:
- Een hoofdpersoon, een (anti)held met wie de lezer zich kan identificeren.
- Een begin, een midden en een einde.
- Een verhaallijn met een ontwikkeling: een verandering, een inzicht.
- Een ‘tegenstander’, een negatieve factor (omstandigheid, karaktereigenschap, mening of persoon) die de held in de weg staat.
- Een ‘helper’, een positieve factor (kan een persoon, maar ook een boek, resultaat, inzicht etc. zijn) die de held ondersteunt en verder helpt.
Maar hoe zet je verhalen in journalistieke communicatie in? Enkele voorbeelden:
- Meningen en nieuwe ideeën naar boven krijgen en delen.
- Inzicht geven (bijvoorbeeld aan het management) over welke emoties in de organisatie leven. Bijvoorbeeld bij een reorganisatie. De verhalen zijn dan de basis van communicatiebeleid of verandermanagement.
- Waarden of USP’s van je organisatie/diensten/producten uitdragen
- Begrip, kennis of emoties overdragen.
- Leerprocessen ondersteunen, bijvoorbeeld in een training.
Als grote fan pas ik het genre steeds meer toe. Bijvoorbeeld hierboven. Een intro uit een rubriek over een nieuwe werkwijze om klanten te helpen. Saai, in principe. Maar op basis van een anekdote van de medewerkster en haar tips (lees: het moment van inzicht, de ontwikkeling) schrijf ik er een verhaal over. Een ander voorbeeld zijn de verhalende webteksten van het bedrijf &Co – was geweldig om te doen, overigens. Kleine, herkenbare situaties van een kok of hostess vormen het begin van een verhaal of ‘scene’. Een goed voorbeeld is ook het boek ‘Spoedassistentie Hoek van Holland’ van Sigrid van Iersel, waarin politieagenten over de persoonlijke impact van de strandrellen vertellen.
Meer weten of tips nodig?
- Het Storytelling Handboek van Suzanne Tesselaar en Annet Scheringa (gedeeltelijk de bron van deze blog).
- Workshops bij The Story Connection.
Berichten
6 reacties:
Hoe kunnen leiders communicatieve impact maken? Inderdaad, met storytelling! KPN heeft er speciale aandacht aan gegeven tijdens het verandertraject in 2010. Met het resultaat hebben zij (i.s.m. Bex Communicatie) de European Excellence Award gewonnen. De managers zijn getraind en hebben 'hun eigen verhaal over de strategie' verteld, dat voor 55% uit fysiologie, 38% tonaliteit en 7% woorden bestaat... You're right Suus. Show, don't tell en neem dat mee in de interne middelen.
En over de website van &Co: hoe geweldig is het om niet alles uit te spellen maar een groot deel over te laten aan de belevingswereld van de lezer? Daarmee vergroot je naar mijn idee de doelgroep en versterk je de boodschap...
Ik denk iedere keer als ik iets lees over story telling: daar wil ik iets mee! En dan zit ik weer achter mijn pc en kan niet bedenken hoe ik dat in mijn eigen toko kan gebruiken.
Toch maar weer een keer proberen:-)
Goede tips Suzanne. Show, don't tell, daar zit al zoveel in! Wat ook helpt: een handeling volgen in een journalistiek stuk. Dus volg je hoofdpersoon bij een vergadering, wandeling of een presentatie. Of zorg er zelf voor dat je je hoofdpersoon/interviewkandidaat iets laat doen: foto's bekijken, een rondleiiding geven, iets maken. Een actie houdt het verhaal in beweging.
Leuk trouwens dat je naar mijn boek verwijst, dank!
Quotes geven geen sfeer en alleen feiten? Ik ben geschokt over zo veel onzin. Iedere journalist leert in de eerste les over citeren dat in citaten meningen of belevingen en vooral geen feiten moeten staan. Als jouw citaten geen sfeer toevoegen aan je verhaal, dan citeer je verkeerd.
@ Pjotr, ik moest even kijken wat je bedoelde, maar ik zie het.. ik denk dat ik dit in de vaart heb opgeschreven, want het staat er inderdaad behoorlijk krom. Ik denk dat ik bedoelde te zeggen: ga niet alleen maar (chronologisch) quoten en vertellen, maar laat middels show don't tell je persoon tot leven komen. Zou wat zijn inderdaad, als in quotes geen beleving of sfeer kunnen zitten. Kan het interview of de fullquote wel inpakken.
Haha, dan zijn we het eens!
Een reactie plaatsen